به سراغ من اگر مي آييد
نرم و آهسته بياييد
مبادا كه ترك بردارد
چيني نازك تنهايي من

ما نه افرادي مجزا، كه تجلي زمين هستيم، تجلي حيات.
نمي توانيم آن اندازه از زمين دور شويم كه خود را چندان از آن جدا ببينيم. ما همواره با حركات عظيم آن حركت مي كنيم، و رشد ما بخشي از رشد عظيم زمين است.

چه بارونييييييييي

يه ماه رمضون ديگه

خيلي خيلي خيلي از خانم چشم عسلي به خاطر طراحي تمپليت تازه ام ,ممنونم,.دست شما درد نكنه.

من با تو زندگي مي كنم و تو نمي داني ، نمي بيني،نگاهم را و وجودم را كه مي لرزد.
تو نيستي و من همچنان با تو زندگي مي كنم. تو را در جاي جاي اتاقم لمس مي كنم،حضورت را مي بويم،حتي به نگا هت كه به چشمهايم خيره است لبخند مي زنم و تو نمي داني .
هرگز نفسم با نفست درآميخته نشد ولي من هر روز با تو نفس مي كشم.هر روز با تو مي آغازم.
تو را ماه ها نمي بينم ولي تو همان دايره زريني كه هر روز وجودم با گرماي وجودت از خود بيخود مي شود.
تو را نمي بينم اما با يادت مستم.من با تو زندگي مي كنم.
نوشته شده در ساعت12:41توسط يلدا

كاش مي شد,
اما نمي شه!

اين مرامِ روزگاره

پرشين بلاگ دوباره اومد

And this I know: whether the one True Light
Kindle to love, or wrath consume me quite
One Glimpse of it within the Tavern caught
Better than in the Temple lost outright

*تولدت مبارك*